sábado, 22 de enero de 2011

Ao volver da Coruña e moitos plans para o futuro ...


Si, estou de volta ... Non se pode definir toda esta semana, porque eu creo que foi o mellor diñeiro (a moitos meses) investidos.
Desliguei na parte superior de Madrid, mesmo da miña familia, eu reciclaxe moito e aprendín a valorar o que teño á miña volta e que eu loito todos os días.

Si! Jeje aprendi también un poco de Gallego, que no me va a venir nada mal.

En resumen, que ha sido una semana fantastica, el mejor dinero invertido desde hacia mogollon de tiempo y sobre todo me ha servido para desconectar de Madrid y ver las cosas de diferente forma. No os puedo explicar ahora como las veo... sencillamente porque aun sigo pensando en negativo y en positivo a la vez. A veces pienso que el tiempo es lo mejor para que uno se de cuenta de lo que echa de menos de la otra persona y que finalmente terminara todo esto bien y otras veces pienso que es lo mejor que me ha podido pasar, pues ahora tengo más libertad y estoy haciendo cosas que seguramente con una persona a lado no podria, ó podria pero pensaria más en ella que en mi.

En un mes mi vida a cambiado al 100%. No sé... ya me voy haciendo a la idea. Hace un mes estaba super engachada a una persona, dependia de él para hacer las cosas, mis fines de semana giraban entorno a él, habia cosas bonitas y cosas malas... nosé! Y veia todo muy negro sobre mi futuro.

Sigo echando de menos a esa persona que estuvo durante dos años en mi vida pero ya por lo menos no lloro al ver las cosas y recordarme a él. Saco una sonrisa y pienso "espero que esté bien". Supongo que esto es un paso y quiere decir que estoy mejor... en esta semana me he dado cuenta de ello, sobre todo cuando Tania me decia: "Mira!! Donde se meo la chaqueta" y yo me reia y ella me decia "Lore, volverá ya veras..." y ya me ponia a recordar cosas con él y me salia la sonrisa.

Cuando digo Tania, me refiero a esa persona que ha estado junto a mi durante toda la semana con Diego y que me han dado consejos y me han escuchado cuando me venia abajo.
Gracias papis adoptivos!!



Por lo demás... que cada dia estoy más segura que en Madrid no pinto nada y que tarde o temprano terminare en Coruña haciendo mi vida o empezando desde cero...





En cuanto al ámbito de trabajo... pues que en 13 dias empiezo el curso de socorrista, el dia 25 de Enero tengo una entrevista de trabajo en el hóspital de Valdemoro y que estoy preparando el acceso a grado superior y con el curso de anorexia. Y... esperando noticias de Coruña...

He llegado a la conclusion que quiero estar sola para poder vivir MI VIDA, tener un follamigo para cuando necesite cariño, echar un polvo, dar besitos y que me quiero centrar en mis amigos, mi carrera profesional y en mi ¡¡que me lo merezco!!.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

PERSONITAS DULCES GRACIAS POR COMENTAR!